Fotoboeken Hans Steenwinkel

Fotoboeken                                                                                                     Piet Maartense

Er is begonnen met het digitaliseren van het belangrijkste erfgoed van onze vereniging: de 30 fotoboeken van erelid Hans Steenwinkel† 

Jaarlijks produceerde Hans een fotoboek waarin nauwgezet met foto's en tekst de wederwaardigheden van de vereniging zijn vastgelegd. Deze boeken staan in een speciaal daarvoor vervaardigde kast in het Botenhuis, maar om ze ook voor de toekomst te behouden worden ze nu gedigitaliseerd. De hoeveelheid werk die dit met zich mee brengt noodzaakt tot een gefaseerde uitvoering. Op dit moment is het 1ste boek van de 30 exemplaren gescand en op de website geplaatst. Dit deel 1 bestaat i.v.m. de omvang uit 2 delen en beslaat de periode van 1932 (oprichting van de vereniging) tot 1972.

Op de website is in de rechterkolom onder Nieuws en Mededelingen een toegangspoortje, genaamd Archief opgenomen. De bladzijden kunnen bekeken worden door horizontaal over het scherm te scrollen of te swipen of door op de pijlen rechts of links naast de pagina’s te klikken.

Op de foto’s kan ook worden ingezoomd. Het is op z’n minst genomen fascinerend om te zien hoe nauwgezet Hans Steenwinkel de geschiedenis van de vereniging heeft vastgelegd en op welke wijze hij dat heeft gedaan. Daarnaast is de inhoud van foto’s en tekst zeer de moeite waard om eens op je huiselijke gemak doorheen te bladeren!We zijn ook druk doende het digitale materiaal dat verwerkt is in ons onvolprezen clubblad en de vele verschenen emailberichten, voor het nageslacht te bewaren. De afgelopen paar jaar heeft Piet Breddels al heel veel archiverend werk verzet op vooral secretarieel gebied. Op dit moment neemt u kennis van het materiaal dat gebruikt is voor de vulling van het clubblad en voor de website.

____________________________________

Hoera, een lintje!                                                                                   Piet Maartense

Nou ja, het is natuurlijk geen lintje maar voor mij heeft het dezelfde waarde: de toekenning van de leden, op voorslag van het bestuur, van het predikaat “lid van verdienste” op de afgelopen ALV. Wat was ik verrast door een telefoontje van de voorzitter dat ik in Spanje mocht ontvangen. David Warnink belde mij, staande de vergadering, met deze meer dan verrassende mededeling. Eigenlijk had ik niet direct de juiste woorden voor een goede reactie klaar. Daarom nu maar hier op deze plaats.

Ik vindt het een hele eer tot lid van verdienste benoemd te zijn. En waarom dan wel? Natuurlijk weet ik zelf wel wat ik er allemaal voor gedaan heb maar dat kunnen de leden niet weten. Het is namelijk veelal onzichtbaar werk, thuis (of op vakantie) achter de laptop. Het fotografeerwerk was wel te zien maar dan nog alleen tijdens het maken van de foto’s. Dat er daarna nog van alles aan gedaan moet worden voor je tot publicatie komt is weer onzichtbaar. Ik ben begonnen als redacteur maar kort daarna vond ons erelid, Hans Steenwinkel, die van de fotoboeken, het welletjes als hoffotograaf. Die taak heb ik er toen maar bijgenomen. Echter, tegelijkertijd, was er een vacature voor de nog maar kort opgestarte website. Goed, dat werk er ook nog maar bij! Binnen niet al te lange tijd had ik echt geen minuut meer om me te vervelen. 

Ik heb het allemaal met plezier gedaan maar na meer dan 10 jaar is het genoeg geweest. Hoewel, een afsluiting met het predikaat “lid van verdienste” betekent nog geen volledige afsluiting.  Ik heb begrepen dat het Bestuur dan altijd nog in voorkomende gevallen een beroep op je kan doen.  Zelf acht ik het nog een taak het in de loop van 10 jaar verzamelde “virtuele” materiaal op een nette manier achter te laten. Dit betekent zoveel als “archiveren”, iets waar Piet Breddels, onze oud-secretaris en laatstelijk benoemd erelid, ook nog altijd mee bezig is. Piet is natuurlijk ook niet voor niets erelid van onze vereniging.

Ik ga dus wel op m’n lauweren rusten maar nog niet volledig. Voor dit moment bedank ik u allen voor het in mij gestelde vertrouwen en voor de toegekende waardering. Op de achtergrond blijf ik nog bezig voor zover mij daar thuis de ruimte voor wordt gegeven. Er is er namelijk nog een die aan de geleverde prestatie heeft meegewerkt door daar steeds de benodigde ruimte aan te geven. En Wilma vond en vindt het ook “welletjes”; een beetje speelruimte blijft er echter wel over!

____________________________________


Terug naar Archief 2018