Roeisloep “Zwaan” bij WV De Merwede in de vaart

Het concept van een zelf te bouwen roeisloep voor vier roeiers/-sters en een stuurman/-vrouw kwam overwaaien van de Schotse kusten. Daar nam men het initiatief en gaf men er vanaf het begin al een flinke professionele slinger aan. Men lanceerde het idee als een oppepper voor de soms wat zieltogende kustgemeenschappen door het gezamenlijk bouwen en in wedstrijdverband roeien. Het moest dus een impuls zijn voor sociale en sportieve samenwerking en gezonde competitie, zoals men die nog kende van de vissers-gemeenschappen van weleer. De boten moesten logischerwijs zeewaardig zijn en de bootvorm zou moeten herinneren aan de originele en eeuwenlang in de praktijk beproefde vissersboten, zoals we die nog wel op de Shetlands en andere eilanden tegenkomen. De wereldbekende ontwerper met een grote naam in deze soort boten, Iain Oughtred, tekende een mooi en snedig sloepje. En ziedaar, het bleek al snel een daverend succes. Het type staat bekend als de St. Ayles Skiff, een door vier riemen voort te bewegen overnaadse spitsgatter van royaal zes meter lang.
 In de UK, enkele andere Europese landen en zelfs wereldwijd werd er gebouwd en gevaren. Er is een drukke wedstrijd- en toertochtagenda. De overkoepelende organisatie, de Scottish Coastal Rowing Association zorgt voor uitstekende informatie, bouwtips en de noodzakelijke regels om de eenheid in vorm en constructie te garanderen. In Nederland waren de Woerkumers (officieel Woudrichemers) voorloper met twee en inmiddels drie boten. Dankzij hun ervaring en hulp waagde de WV De Merwede ook die stap. In de winter 2016/’17 werd er gezaagd, geschaafd, gelijmd, geschuurd en geschilderd en begin mei dit jaar, bij aanvang van een internationale regatta die door de Woerkumers werd georganiseerd, zag “Zwaan” het eerste water. Voorafgaand schroefde de commodore van de Schotse moederorganisatie het bouwnummer NL 008 op het voorste spant.

De dag was zonovergoten en de boot werd onder begeleiding van een doedelzakspeler, bij ons niet met de elders traditionele whisky, maar met vaderlandse jenever en Beerenburg gedoopt. In dat vocht – te zien als stevig alternatief van de slappe champagnes bij doopplechtigheden en als oppepper voor afgematte roeiers - werd zand en zout gestrooid, want die elementen zal de boot ook gaan ervaren. Zo werd de sloep gezegend voor een carrière in het tot dan nog ontbrekende element, het zoete water van de Merwede. 
Inmiddels hebben roeiers en roeisters zich het vak eigen gemaakt en wordt er getraind om aan de vele evenementen mee te kunnen doen. Of gewoon even lekker recreatief te roeien. Er is een organisatie opgezet om ook zorg te dragen voor het veilig gebruiken van de boot op het drukke vaarwater van de grote rivieren. Het blijkt zeker niet alleen een mannensport. Vrouwen, mannen, ouderen en jeugdigen kunnen met enige instructie al snel een team formeren. Fitness, - niet in een bedompte sportschool, maar op beweeglijk water dat tegen de overnaadse huid klotst -, de altijd veranderlijke rivier en de Hollandse luchten boven je. Gedachtig de dichtregels “Waar Maas en Waal tezamen komen, en Gorcum rijst van ver ......” En na afloop de weldadige borrel en douche.

Jan Klijn, WV De Merwede 

Terug naar Roeisloep